Pień drzewa dorastając do pewnej wysokości tworzy liczne konary, gałęzie i liście określane jako korona drzewa. I właśnie te korony drzew są najwyższą warstwą lasów. W zależności od środowiska w jakim dane drzewa występują, a więc głównie od naświetlenia, korony drzew mogą znajdować się na niższych lub wyższych pniach. W lasach, w których drzewa rosną gęsto, jedno obok drugiego, korony umieszczone są wysoko na pniach, a pnie nie posiadają gałęzi. Drzewa stojące samotnie mają krótkie pnie, a ich korony są niekiedy nisko nad ziemią. Drzewa rosnące w gęstym zbiorowisku dążą do zdobycia dla swojego rozwoju jak najlepszych warunków, a światło jest im konieczne do życia, rosną więc prosto w górę, mają rozłożyste korony i pobierają najkorzystniejsze składniki. Drzewa te zatrzymując dla siebie promienie słoneczne, zmniejszają jednocześnie dostęp światła niższym warstwom lasu - najmniej wtedy dociera do podszytu i runa leśnego. Warstwę korony drzew tworzą przede wszystkim sosna zwyczajna, świerk pospolity, lipa drobnolistna, buk, jodła. Wśród tych wysoko położonych, gęstych koron znajdują się doskonałe warunki dla życia i gniazdowania ptaków. Nie brakuje tu pożywienia, a zwartość gałęzi i obfitość liści sprzyja schronieniu. Licznie występują orły, z mniejszych ptaków drozdy, kukułki, sikorki, wilgi oraz dzięcioły i kowaliki przeskakujące z pnia na pień w poszukiwaniu smacznych owadów i ich larw.